آخرین اخبار
کد خبر: ۳۱۵۴۸۲
تاریخ انتشار: ۱۵ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۴۰
عارف بیژن

چکیده
حزب محافظه کار انگلستان به رهبری ترزا می که طرفدار رژیم اسرائیل است، در انتخابات 2017 نسبت به دوره قبل اکثریت کرسی‌ها را به دست نیاورد و در مقابل حزب کارگر به رهبری جرمی کوربین که به فلسطین گرایش دارد نسبت به دوره قبل 30 کرسی بیشتر کسب کرده است. با توجه به نتایج انتخابات، دولت ترزا می با وجود عدم رأی اکثریت در پارلمان همچنان به طرفداری از اسرائیل خواهد پرداخت و می‌توان انتظار داشت که حزب کارگر با اینکه در رأس دولت نیست می‌تواند از طریق آگاه کردن افکار عمومی انگلیس و اقداماتی علیه فعالیت‌های لابی اسرائیلی در داخل کشور به نفع فلسطین کار کند.

مقدمه
حدود یک سال پیش نتایج رفراندوم در انگلستان و رأی افکار عمومی به خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا تعجب‌آور بود که منجر به استعفای کامرون از پست نخست وزیری و جانشینی ترزا می به جای او شد. شاید بتوان گفت کلمه برگزیت مترادف با تمسخرآمیز‌ترین نمود سیاسی در جهان تبدیل شده است. از آن زمان، می‌توان ویژگی‌های یک تحول جدی و عمیق در سیستم‌های سیاسی را به روشنی فهمید.(1)
در 8 ژوئن 2017، انتخابات زود هنگام پارلمانی به خواسته نخست وزیر ترزا می صورت گرفت. در نتیجه حزب حاکم محافظه‌کار به رهبری ترزا می اکثریت پارلمانی خود را از دست داد. در این بین، جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر خواستار استعفای خانم می شده، در حالی که خانم می گفت کشور به "ثبات" نیاز دارد و کناره‌گیری نخواهد کرد، اما در مقابل حزب کارگر شمار کرسی‌های خود را افزایش داد. به طور کلی نتایج انتخابات را می‌توان به شرح ذیل بیان کرد.

انتخابات پارلمانی اخیر انگلستان و تأثیر آن بر مناقشه اسرائیل- فلسطین

آنچه بیشتر مورد بحث است سیاست‌های دو حزب نسبت به قضیه اسرائیل- فلسطین است. با اینکه حزب محافظه کار در رأس کار است و حزب کارگر در بیرون دولت قرار دارد این سوال مطرح می‌شود که انتخابات پارلمانی اخیر چه تأثیری بر فلسطین و اسرائیل خواهد گذاشت. آنچه که می‌توان در نظر گرفت اینکه با وجود طرفداری حزب کارگر از فلسطین، به دلیل روی کار بودن حزب محافظه کار و طرفداری از اسرائیل و نفوذ لابی‌های یهودی در بریتانیا سخت است که بتوان تغییری اساسی در قضیه فلسطین و اسراییل شاهد باشیم.

سیاست حزب محافظه کار در قبال اسرائیل- فلسطین
حزب محافظه‌کار به طور سنتی روابط بسیار خوبی با رژیم اسراییل و لابی‌های صهیونیستی دارد و دارای تشکل ویژه‌ای موسوم به «دوستان اسراییلی حزب محافظه‌کار» در داخل حزب خود است که این تشکل‌ بسیار هم فعال است. حزب محافظه‌کار از جنایات اسراییل علیه مردم فلسطین به طور همه‌جانبه حمایت کرده و گروه‌های مقاومت نظیر حماس و حزب الله را تروریست می‌داند.
در بیانیه انتخاباتی حزب محافظه¬کار حل بحران خاورمیانه در چارچوب مذاکرات سازش و تأکید بر راه‌حل تشکیل دو دولت در اراضی اشغالی مورد تأکید قرار گرفته است و عنوان می‌کند که در هر طرحی برای حل بحران خاورمیانه باید شناسایی رسمی اسراییل و تضمین امنیت آن در اولویت قرار گیرد.(3) در همین راستا، در حالی که تنها یک روز به برگزاری انتخابات مجلس عوام در بریتانیا باقی مانده بود، دیوید کامرون رهبر حزب محافظه‌کار با دفاع تمام قد از رژیم صهیونیستی، تلاش کرد تا رأی یهودیان را برای حزب متبوع خود جمع آوری کند. در همین زمینه، کامرون نسبت به سیاست خارجی حزب کارگر در قبال اسراییل و حماس ابراز نگرانی کرد. وی در پاسخ به این پرسش که چه اتفاقی در رابطه انگلیس و اسراییل می‌افتد اگر حزب کارگر دولتی را با حمایت حزب ملی اسکاتلند تشکیل دهد، گفت: «آنها یک نوع برابری و توازن میان دفاع اسراییل از خود و پرتاب موشک‌های بی‌هدف حماس به سوی اسراییل قائل هستند و این کاملاً اشتباه است. ما باید در مورد حق موجودیت اسراییل و دفاعش از خود کاملا شفاف باشیم و قدم‌هایمان را با توجه به همین حقیقت برداریم».(4)

مایکل گوو عضو جامعه هنری جکسون(خیریه‌ای برای حفظ ارزش‌های دموکراتیک) است. جامعه هنری جکسون یک سازمان مستقر در لندن و شبکه طرفدار اسرائیل است که سیاستی نومحافظه‌کارانه را دنبال می‌کند و معتقد است که آمریکا و بریتانیا باید فعالانه جهان را شکل دهند. در نوامبر گذشته، گوو در رویدادی که جامعه هنری جکسون به مناسبت سالگرد اعلامیه بالفور (1917) شرکت کرد. در اوایل سال جاری، گوو از واشنگتن بازدید و با مقامات دولت آمریکا در مقام یک دلال سیاسی برای جامعه هنری جکسون دیدار کرد. هزینه‌های سفر او توسط آیپک تأمین شد. گوو هم چنین یک سخنگو در کنفرانس سالانه ایپک است.(5) بوریس جانسون از حزب محافظه کار نیز بیان داشت که اولین و مهم ترین حق مطلق اسرائیل امنیت برای مردم و ایمن بودن از تروریسم است.(6)

سیاست حزب کارگر در قبال اسرائیل- فلسطین
حزب کارگر بر خلاف حزب محافظه کار که به طرفداری از رژیم اسرائیل می‌پردازد، سعی کرده از حقوق فلسطینی‌ها دفاع کند. اگرچه در این راه مشکلاتی را برای این حزب ایجاد می‌کنند. نمونه آن نامه جرمی کوربین به ترزا می در خصوص تحقیق در مورد شای ماسوت رایزن سیاسی سفارت اسرائیل در لندن بود که به دسیسه چینی برای راه‌اندازی گروه حامی این رژیم در میان اعضای حزب کارگر و کنار زدن رهبر ضد اسرائیلی این حزب و سرنگونی سیاستمداران انگلیسی و تلاش برای تضعیف دموکراسی بود. اگرچه لابی‌های یهودی با حمایت مالی سعی دارند در میان اقشار مختلف بریتانیا نفوذ کنند ولی رسوایی لابی صهیونیستی در رسانه‌های انگلیسی و واکنش بی سابقه برخی سیاستمداران به دخالت اسرائیل در امور داخلی انگلیس، به منزله سخن گفتن درباره مسایلی بود که در طول سال‌های گذشته پرداختن به آن ممنوع بود. این تحول می‌تواند همبستگی با مسئله فلسطین را در محافل سیاسی و مردمی انگلیس تقویت کند و باعث رسوایی و تضعیف رژیم صهیونیستی شود.
علاوه بر آن، جرمی کوربین در بیانیه انتخابات خود اعلام کرد که در صورت پیروزی در انتخابات پارلمانی، حزب کارگر بلافاصله دولت فلسطین را به رسمیت می‌شناسد. این بیانیه اظهار داشت که این حزب متعهد به یک راه مسالمت‌آمیز برای حل مناقشه اسرائیل-فلسطین است و در ادامه آمده که هیچ راه حل نظامی برای مناقشه وجود ندارد. کوربین خواستار پایان دادن به نیم قرن اشغال اسرائیل در نوار غزه و کرانه باختری شد. علاوه بر آن مجلس لردها بیانیه‌ای را منتشر کرد که دولت بریتانیا را شدیدا مورد انتقاد قرار داد و پیشنهاد کرد که حزب محافظه کار موضع قوی‌تری برای پیشبرد راه حل دو دولت از جمله به رسمیت شناختن دولت فلسطین اتخاذ کند.(7)
رهبر حزب کارگر در جنگ غزه فعالیت‌های زیادی در کمپین‌های حمایت از مردم غزه و ضد جنگ داشت و همواره از مذاکرات صلح با حضور گروه‌های مبارز از جمله حماس و حزب‌الله لبنان برای پایان دادن به مناقشه عرب‌ها و اسرائیل حمایت کرده است. او عضو کمپین همبستگی با فلسطین است و علیه «آپارتاید در اسرائیل» فعالیت می‌کند. یکی از انتقاداتی که به او وارد می‌شود این است که از حزب‌الله لبنان و حماس حمایت کرده است. کوربین همچنین در چندین ائتلاف و گروه از جمله کمپین حمایت از فلسطینیان فعالیت دارد.

در مقابل عده‌ای به دلایل مختلفی علی‌رغم شایعات یهود ستیزی حزب کارگر، به حمایت یهودیان بریتانیا از حزب کارگر اشاره می‌کنند. نمونه آن را می‌توان از شرکت جرمی کوربین، در مراسم بزرگداشت هولوکاست در سالن ملکه الیزابت دوم، 26 ژانویه 2017 در لندن اشاره کرد. کوربین از سیاستمداران چپ افراطی است و تمایل به فلسطینیان دارد و به گفته‌ی منتقدین، قادر نبوده مانع گفتمان نفرت‌محور علیه یهودیان در میان هواداران خود شود. با این وجود برخی از چهره‌های معتبر یهودی، از جمله روت اسمیت و لوسیانا برگر نمایندگان مجلس از حزب کارگر، همچنان به حزب با ریاست کوربین که در یکی از جلسات میان ‌پارلمانی سال گذشته گفته شد در مبارزه با یهودی‌ستیزی کم کاری می‌کند، وفادار مانده‌اند.
به طور قطع، حزب کارگر تنها حزب بریتانیا نیست که اعضای ارشد‌ش ذهنیتی علیه یهودیان و اسرائیل دارد. دیوید وارد، از نمایندگان مجلس حزب لیبرال دموکرات، برای ابراز تمایل به تماشای راکت‌هایی که به تل‌آویو اصابت می‌کنند و به خاطر اتهام به «یهودیان» به «آزار فلسطینیان» مورد انتقاد قرار گرفت.
جرالد کافمن یک یهودی قانون‌گذار ضد اسرائیلی، که در ماه فوریه، در میان سیاستمداران حزب کارگر متهم به ترویج ضد سامی شد. او معتقد بود که دولت بریتانیا به دلیل پول یهودی، کمک‌های مالی یهودیان به حزب محافظه کار بیشتر طرفدار اسرائیل در سال‌های اخیر است.(8)

نتیجه‌گیری
با مطالب ذکر شده و آینده‌ای که می‌توان برای مناقشه اسرائیل-فلسطین متصور بود ذکر این نکته ضروری است که با ارتقاء محبوبیت حزب کارگر نسبت به گذشته و سیاست‌هایی که این حزب در قبال فلسطین اتخاذ می‌کند و به دلیل اینکه در زمان کنونی نتوانست اکثریت پارلمان را تصاحب کند و حزب محافظه کار در صورت کسب اکثریت اعتماد یا ائتلاف با دیگر احزاب در مجلس بتواند دولت را با نخست وزیری ترزا می تشکیل دهد، اما می‌توان این گمان را داشت که شخص جرمی کوربین که فعالیت‌های خوبی علیه اسرائیل و به نفع فلسطین انجام می‌دهد بتواند افکار عمومی انگلستان را با خود همراه کند و حداقل از اقدامات حزب محافظه کار و لابی‌های یهودی در این کشور علیه حزب کارگر و فلسطین جلوگیری کند.

*کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ای و کارشناس موسسه تحقیقات و پژوهش‌های سیاسی علمی ندا

برچسب ها: اسرائیل ، فلسطین ، مناقشه
نام:
ایمیل:
* نظر: