آخرین اخبار
کد خبر: ۳۰۸۶۲۸
تاریخ انتشار: ۰۷ آبان ۱۳۹۳ - ۱۴:۲۹
د. مصطفى يوسف اللداوي
مصطفى يوسف اللداوي
دیگر این تنها امنیت نیست که موجب نگرانی اسرائیلی ها است و خواب راحت را ازچشمان آنها ربوده و رعب و وحشت در میان مقامات رژیم صهیونیستی برانگیخته است. گرچه مساله ی امنیت همیشه و در همه دوره ها مطرح بوده و شهرک نشن های صهیونیست و مقامات اسرائیلی همیشه بیشترین اصرار و نیاز را به آن داشته اند، اما امنیت شعار و بهانه ای آشکار بوده است که صهیونیست ها از آن برای توجیه اقدامات و تجاوزات خود بهره برده اند. امنیت وسیله ای مقبول برای دستیابی به سلاح ، جلب کمک ها و تامین تجهیزات نظامی و امنیتی و نیز تضمین برای تایید سیاسی و حمایت بین المللی از اسرائیل محسوب می شود. امنیت همواره مهم ترین عامل برای جذب شهرک نشینان و مهاجران جدید به فلسطین اشغالی و فراهم کردن امکانات رفاهی برای آنها به شمار رفته است.
در طول هفت دهه ی گذشته رهبران رژیم صهیونیستی بیشترین اهتمام را به امنیت و سلامت شهرک نشین ها داشته اند و تمام سیاست های این رژیم و استراتژی کلی آن حول محور این مساله بوده است؛ به همین دلیل هیچ مسئولی از آن غافل نبوده و هیچ رییس یا وزیری نتوانسته است آن را نادیده بگیرد. امنیت در صدر اولویت های تمام رهبران این رژیم بوده و ترس از دست دادن موجودیت و آینده ی کیان اسراییل همواره آنها را به وحشت انداخته است؛ به طوری که آنها همیشه احساس کرده اند موجودیت شان در معرض خطر است و زندگی شان ناامن گشته و ضمانتی برای آینده آنها وجود ندارد. این احساس که عرب ها آنها را احاطه کرده اند و فلسطینی ها به سرزمین شان چنگ انداخته و با آنها در این سرزمین شریکند ومی توانند نابودشان کنند ویا آنها را مجبور به ترک این سرزمین کنند، همواره با ساکنان یهودی سرزمین های اشغالی بوده است.
رهبران رژیم صهیونیستی گمان می کردند، قدرت تنها عاملی است که باعث امنیت شهرک نشین ها و مانع سقوط کیان آنهامی شود. آنها گمان می کردند، قدرت باعث استواری ریشه های آنها در این سرزمین خواهد شد و دیوارها و برج و باروهای آنها را بالا خواهد برد و مستحکم خواهد کرد. گمان آنها این بود که قدرت و زور، موجودیت آنها را قوی نگه می دارد و از سقوط و شکست نجاتشان می دهد و در مقابله با خطرات و حوادث ناگوار پیروزشان می گرداند و آنها با قدرت است که می توانند صاحبان حق را به زانو درآورند و آنها را مجبور کنند که واقعیت امر را بپذیرند و به مشروعیت اسراییل اعتراف کنند و به خواسته های سران آن تن دهند. مقامات صهیونیستی گمان می کردند، صاحبان حق در مقابله با ارتش این رژیم بسیار ضعیف است و اسلحه و امکانات و قدرت رژیم صهیونیستی برتر و قویتر از آن است که مقاومت بتواند آن را شکست دهد. اما مساله ای که جدیدا موجب وحشت مقامات رژیم صهیونیستی شده و باعث گردیده تا این رژیم به صورت جدی در مورد خطرات و ابعاد آن بیندیشد ، موضوعی است بسیار خطرناکتر از ناامنی و عاملی است مهم که می تواند رویاها یشان را بر باد دهد و شهرک نشین ها را وادارکند تا پا به فرار بگذارند. این مساله مهم همان ضعف احساسات ملی اسرائیلی ها، سستی عواطف دینی و عقیدتی نسلهای جدید و بر باد رفتن آرزوها در سرزمین موعود و بازگرداندن هیکل سوم و به جای آن رواج تفکر مادی وبرخورداری از زندگی مرفه در میان بسیاری از اسرائیلی ها ست که می خواهند از مناطق پرتنش و بحران زا دورباشند و به حفظ حقوق و امتیازات خود همراه با ثبات بیشتر و بهتر بیندیشند.
مقامات اسرائیلی خطرات ناشی از ضعف اراده و امید را در بین اسرائیلی ها احساس کرده اند و این مساله، تاثیری منفی در آینده موجودیت این رژیم گذاشته و باعث تضعیف موجودیت و افول ستاره آنشده است. ایمان و امید مهمترین عامل در تشکیل رژیم صهیونیستی، گردآوردن آنان از سراسر جهان و تشویق پیروان دین یهود و پیوند دادن آنها با سرزمین اجداد و پیامبرانشان بوده است و همین مساله بود که باعث شکل گیری نسلی از یهودیانی شد که به قداست جنگ، وعده ی پروردگار و بازگشت واپسین و هیکل سوم و اوجگیری دوباره، ایمان داشتند.
و حالا نسل های جدید یهودی برای به دست آوردن منافع شخصی، بیش از عاملی که صهیونیسم را تهدید می کند و قدرت آن را رو به زوال می برد و ارکان اساسی سیاست آن را می لرزاند مبارزه می کنند؛ ارکانی مانند امنیت که از همان ابتدا مورد توجه اسراییلی ها بوده و دلیلی برای حرکت ومهاجرت آنان به شمار می رفته است. اکنون اسراییلی ها دریافته اند که امنیت آنها در آن سوی اسراییل تامین می شود و سلامتشان در زندگی را در آنچه در تورات"سرزمین موعود" می خوانند به دست نمی آورند و آینده خود و فرزندانشان را باید در اروپا و امریکا، در روسیه و اوکراین و...جستجو کنند. آنها دریافته اند، سرمایه های بزرگ یهودی، منافع تجاری، طرح های اقتصادی، آینده روشن و آرزوی های بزرگ در زندگی همراه با امنیت و حتی نفوذ صهیونیست را باید در جایی بیابند که به دور از جنگ باشد و سرنوشت آنها در هاله ای از ابهام و زندگی شان توام با خطرات و بلایا نباشد.
"عامی ایالون" رییس پیشین دستگاه شاباک در تاکیدی بر این نگرانی می گوید "چالش اصلی اسراییل امروز توانایی ایجاد یک گروه صهیونیستی مومن با هدف امیدآفرینی به جای ترس عمومی است" و چه بسا این تنها چیزی نباشد که خبر از خطر فقدان امید در میان نسل های یهودی جدید می دهد؛ نسلی که بیشتر آنها به آینده و منافع خویش می اندیشند و درگیر روزمرگی های خود هستند ،به وابستگی و دلبستگی هایشان فکر می کنند و به دنبال سرگرمی ها و وسایل رفاه و راحتی خود می باشند. با این احوالات آیا اسراییلی ها می توانند موجودیت خود را یک بار دیگر استحکام بخشند و نسل های خود را قانع کنند که فلسطین همان سرزمین موعود آنهاست؟ آیا آنها خواهند توانست به نسل های جدید بفهمانند که سرزمین بنی اسرائیل همین فلسطین است؛ سرزمینی که خداوند آن را به پیامبران خود و پادشاهان سابق سپرده بود؟ آیا آنها خواهند توانست به نسل نو اسراییلی بقبولانند باید برای حفظ آن تلاش کنند یا این آرزو عملا رو به خاموشی است و این اعتقاد رو به قهقرا می رود و این امید به نامیدی بدل گشته و منافع و آرزوها و امیال شخصی جای آن را گرفته است؛ آن هم زمانی که عقیده و ایمان در میان فلسطینی ها در اوج است همانها که صاحبان واقعی حق هستند و این سرزمین از آن آنهاست و نسل های نو فلسطینی درعقیده و ایمان به این حق، از گذشتگان خویش راسخ ترند.

ترجمه:طاهره زادفرج
نام:
ایمیل:
* نظر: