آخرین اخبار
کد خبر: ۳۰۸۱۰۶
تاریخ انتشار: ۱۵ تير ۱۳۹۱ - ۰۹:۲۱

     
رام الله- 15/4/2012
آقای بنیامین نتانیاهو نخست وزیر


آقای نخست‌وزیر!

در سال 1993 سازمان آزادیبخش فلسطین و حکومت اسراییل توافق‌نامة اعلام اصول (اسلو) را به امضاء رساندند و اسنادی را که دال بر شناسایی مشترک آنها باشد مبادله کردند.
توافق‌نامة اعلام اصول (1993) هدف فرآیند صلح را با اجرای قطعنامه‌های 242 و 338 شورای امنیت مشخص کرد. بر این اساس، روند اجرای توافق‌نامه با یک مرحلة انتقالی آغاز، سپس مذاکرات وضعیت نهایی مسائل (قدس، مرزها، شهرک‌نشین‌ها، ‌پناهندگان، آب، ‌روابط با همسایگان، مسائل مورد اهتمام مشترک و در ادامة پایان نزاع و آزادی اسرا و بازداشت‌شدگان) شروع شد. در این توافق‌نامه همچنین ماه مه سال 1999 به عنوان زمان پایان مذاکرات درباره همة مسائل یعنی رسیدن به یک معاهدة صلح فراگیر میان طرفین تعیین شد.
سپس توافق‌نامة انتقالی در سال 1995، وای ریور در سال 1998، پروتکل (الخلیل) در سال 1998، توافق شرم‌الشیخ در سال 1999، مذاکرات کمپ دیوید در سال 2000 و پس از آن مذاکرات آناپولیس در سال 2008- 2007 به امضاء رسیدند.
پس از آن مذاکرات ما در نیویورک و شرم‌الشیخ و قدس غربی در سال 2010 جریان یافت و بعد از آن نیز مذاکرات هیئت‌های طرفین در امان اردن در ژانویة 2012 ادامه پیدا کرد. طی این مذاکرات کشورهای عربی طرح صلح عربی را در سال 2002 و کمیتة 4جانبه بین‌المللی نیز طرح نقشه راه را در سال 2003 ارائه کردند.
توافق‌نامه‌‌های به امضاء رسیده، حقوق بین‌الملل، قطعنامه‌های سازمان ملل همه بر این نکته تأکید کردند که صلح فقط با پایان اشغال‌گری اسراییل که در سال 1967 آغاز شد حاصل می‌شود و تا زمان تحقق این امر نیز توافق شد که طرفین از انجام‌دادن اقداماتی که موجب سبقت‌جستن از نتایج مذاکرات وضعیت نهایی یا اجحاف نسبت به آن می‌شود پرهیز کنند. این اصل در مادة هفتم بندهای پایانی از فصل اول توافق‌نامه انتقالی سال 1995 آورده شده است. نقشة راه نیز توقف شهرک‌سازی و آنچه را شامل رشد طبیعی آنها می‌شود تعهدی اساسی برای طرف اسراییلی دانست. درهمین حال حکومت اسراییل (نامة شیمون پرز وزیر خارجة اسراییل به یوهان یورگن وزیر امور خارجة هلند در سال 1993) تعهد کرد که نهادهای آموزشی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در قدس شرقی و همچنین اماکن مسیحی و اسلامی و نیز منافع فلسطینی‌ها را در قدس شرقی حفظ کند.

آقای نخست‌وزیر

 ما به عنوان رهبر، در معرض مخالفت و تردید قرار داریم و باید که در مسیر تلاش برای دستیابی به صلح همدیگر را یاری کنیم. ما درک می‌کنیم که استفاده از خشونت و تروریسم‌چه توسط فلسطینی‌ها چه اسراییلی‌ها ‌راه حل نیست. من می‌دانم که این امور باعث بی‌اعتمادی ملت‌های ما نسبت به امکان تحقق صلح می‌شود. به همین دلیل مجدداً به تعهد خود نسبت به سیاست عدم تسامح با خشونت تاکید می‌کنم و در همین حال آرزومند درک این نکته از جانب شما هستم که تداوم ساخت‌وساز باعث بی‌اعتمادی فلسطینی‌ها نسبت به تعهد شما برای تحقق راه حل دو دولتی می‌شود. منطق بسیار ساده‌ای وجود دارد: اگر خواستار تشکیل کشور فلسطین هستید پس چرا در اراضی آن اقدام به ساخت‌وساز می‌کنید؟

آقای نخست‌وزیر

در این مجال یادآوری می‌کنم که ما در برابر وحدت جغرافیایی کرانة باختری و نوار غزه، به عنوان واحدی تحت حاکمیت قانون، یک قدرت اجرایی و یک سلاح مشروع تعهد داریم. به همین دلیل من مصمم هستم طبق برنامة خویش یعنی از طریق آشتی ملی به این شکاف خاتمه دهم. برنامه‌ای که بر پایة توافق‌نامه‌های امضاء شده، شناسایی کشور اسراییل و کنار گذاشتن خشونت مبتنی است، اما حکومت اسراییل از زمان بروز شکاف از آن حمایت کرده است.
اما به‌رغم این مسائل ما به اجرای همه تعهدات خود از جمله فعال‌سازی کمیتة 3 جانبه ضد اقدامات تحریک‌آمیز ادامه می‌دهیم.

آقای نخست وزیر

ما به تلاش‌های دولت آقای اوباما و تلاش‌های کمیتة 4جانبه واکنش مثبت نشان دادیم و اخیراً نیز از ابتکار شجاعانة اردن برای بازگرداندن فرایند صلح به مسیر طبیعی خود از طریق طرح فراگیر مواضع طرفین فلسطینی و اسراییلی دربارة زمین و امنیت استقبال کردیم.
ما مواضع خود را به صورت همه‌جانبه دربارة این موضوعات بیان و بر احترام خود نسبت به همة تعهداتمان تأکید کردیم و از حکومت شما نیز خواستیم مواضع فراگیر خود را دربارة زمین، امنیت، شهرک‌سازی آزادسازی و بازداشت‌شدگان بیان کند. این امر، تعیین شروط نیست بلکه تعیین تعهدات است که متأسفانه به هیچ یک از آنها عمل نشده است.

آقای نخست‌وزیر

پیشنهاد تاریخی ما برای صلح هنوز در انتظار پاسخ(اسراییل) است:
- ما با تشکیل کشور فلسطین بر 22 درصد از اراضی فلسطین تاریخی، در تمام اراضی اشغال‌شده (توسط اسراییل) در سال 1967 موافقت کردیم.
- تشکیل کشور فلسطین مستقل که در صلح و امنیت در کنار کشور اسراییلی در مرزهای 1967 با تبادل اراضی مورد توافق با قیمت یا مبادله به‌مثل زندگی کند.
- امنیت را طرف ثالثی که طرفین بر سر آن توافق کرده باشند تضمین می‌کند و این طرف ثالث در سمت فلسطینی مستقر خواهد شد.
- راه حل عادلانه و توافقی برای مشکل پناهندگان طبق مطالب مندرج در طرح صلح عربی
- قدس پایتخت دو کشور خواهد بود؛ قدس شرقی(برای فلسطین) و قدس غربی(برای اسراییل)

آقای نخست‌وزیر

بیست سال پیش تحت نظارت بین‌المللی توافق‌نامه‌ای برای انتقال ملت فلسطین از وضعیت اشغال به استقلال امضاء کردیم اما هنوز به دلیل سیاست‌های حکومت‌های متوالی اسراییل، تشکیلات خودگردان فلسطین نه اختیاری دارد و نه حاکمیت حقیقی بر زمینه‌های سیاسی و اقتصادی و جغرافیایی و امنیتی. به عبارت دیگر، تشکیلات خودگردان، توجیه بودن خود را از دست داده است.
بر اساس همه مطالب گفته‌شده از آنجا که [تاکنون] مشروعیت بین‌المللی، حقوق بین‌الملل و توافق‌نامه‌های امضاء شده، مراجع توافقی طرفین و همچنین نقشة راه بین ما حاکم بوده است، برای تضمین موفقیت فرآیند صلح، حضور شما مطالبی را عرض می‌کنم:
1- پذیرش اصل دو دولتی در مرزهای 1967 به همراه مبادله جزئی اراضی(قیمت یا مبادله به مثل)
2- توقف همه فعالیت‌های ساخت‌وساز از جمله قدس شرقی
3- آزادی همه بازداشت‌شدگان به‌‌ویژه کسانی که قبل از سال 1994 بازداشت شده‌اند
4- لغو همه تصمیم‌هایی که حکومت اسراییل از سال 2000 اتخاذ کرده‌اند و احترام به توافق‌نامه‌‌های امضاء شده
در صورت عدم پایبندی حکومت اسراییل به تعهداتی که دربارة آن سخن گفتیم، برای اجرای کامل و همه‌جانبه حقوق بین‌الملل دربارة اختیارات و مسئولیت‌های نیروی اشغال‌گر(اسراییل) در همة اراضی اشغالی فلسطینی تلاش خواهیم کرد، زیرا تعهد یک‌جانبة طرف فلسطینی به توافق‌نامه‌های امضاءشده و تعهدات بین‌المللی که بیشتر اختیاراتش را سلب کرده‌اند‌درحالی‌که اسراییل حتی تعهدات خود را نمی‌شناسد میسرنیست. وضعیت تشکیلات خودگردان فلسطین دیگر مانند آنچه بر سر آن توافق حاصل شد نیست و امکان تداوم این امر وجود ندارد.

آقای نخست وزیر

من یقین دارم که ملت‌های ما مشتاق صلح هستند و وظیفه تاریخی ما به عنوان رهبران این دو، لزوم دستیابی به صلح است و برماست که ملت‌هایمان را ناامید نکنیم.


 محمود عباس
 رئیس کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین
 رئیس تشکیلات فلسطین
نام:
ایمیل:
* نظر: